Indonesië 2012 – 2

Java 2012

De rit over de Puncak naar Bandoeng  hebben we nu achter de rug. We zijn om half negen uit Bogor vertrokken en via de tolwegen waren we betrekkelijk snel op de Puncak,  de bergpas in de verbinding met Bandoeng.  De stop die we hier maakten gaf ons de gelegenheid om van het uitzicht op de theeplantages te genieten. Een heel andere uitzicht dan de rijstvelden. De  kort geplukte lage theeplanten geven met duizenden een zicht op een groen tapijt wat tegen de berghellingen ligt.
In de oude tijd reed je van Buitenzorg (nu heet het Bogor) naar de Puncak over een weg waarlangs weinig bebouwing was. Je had dus tijdens de rit een prachtig uitzicht op het land en theeplantages.  Nu is aan beide zijden van de hele weg bebouwing. Allemaal diverse soorten winkels, maar ook hier geldt: wat mijn buurman verkoopt, dat ga ik ook verkopen. Dus je ziet wel 10 winkels op een rij die lampenkappen verkopen. Het blijkt dat de stroom mensen, in auto’s,  in het weekend enorm is. Het grote aantal hotels zijn dan ook volgeboekt. Het blijkt dus op een of andere manier dat de meeste winkels toch de lampenkappen en andere spullen verkopen en dat het aanbod niet te groot blijkt te zijn. Puncak is nu de hideway voor de bewoners van Jakarta en Bogor en dat was in de vroegere tijden ook al zo.

In een lokaal restaurant hebben we met de gids en de chauffeur genoten van een Indonesische  maaltijd.  De smaken en de geuren doen de mens weer goed.
Aangekomen in het beroemde Savoy Homann hotel met zijn grandeur van de 30-tiger jaren, zijn we op de bestemming van vandaag aangekomen.
Morgen gaan een tour in Bandoeng doen, gaan we het huis waar ik jaren gewoond heb bezoeken en gaan we proberen Marina de realiteit van haar verhalen te laten zien. Ze heeft een eigen beeld geschapen van haar leven in Bandoeng, ze er nog nooit eerder geweest, maar ze gaat het nu pas zien. Dus…..

Na van het mooie uitzicht op de Puncak genoten hebben, hebben we onze tocht voortgezet. Het verkeer van vrachtwagens, gewone auto’s, motoren, bromfietsen is niet te vergelijke met de vroegere tijd. Paard en wagen zijn op deze weg verdwenen, maar er is veel vrachtverkeer. Ook in dit deel van de weg Bogor – Bandoeng is aan beide zijden van de weg bijna geheel volgebouwd.  De tijd die we nodig hadden om Bandoeng te bereiken viel ons gezien de intensiteit van verkeer heel erg mee.
Voordat we er erg in hadden bereikten we grenzen van Bandoeng. Een stad die natuurlijk in de afgelopen 50 jaar erg groot is geworden. En wat geldt voor grote steden, geldt hier ook: een enorm aanbod van verkeer.

Lees verder