Australië 2004 Bushcamper Trip 2

Australië 2004 camper trip

1e – 3e dag maandag 5 – woensdag 7 april 2004

Dag 1- 7 Maandag 5 april en dinsdag 6 april 2004: wij zijn weer terug op Bali en hebben wederom verwonderd staan kijken naar het chaotische verkeer. Niemand schijnt zich aan de regels te houden, als er überhaupt regels bestaan. Het wonderlijke is dat er geen ongelukken zijn. Het verkeer is hier wel heel erg tolerant. Dit schijnt zijn oorzaak te vinden in de Balinese mentaliteit. Voor de gehaaste Europese mentaliteit is voet zetten op Balinese grond bijna een tweestrijd: aan de ene kant het ogenschijnlijke hectische verkeer en aan de andere kant het relaxte. Dit dualisme vind je terug op heel Bali. De ritueel ingestelde Balinees, de rituelen die je overal tegenkomt, zowel in de drukte toeristische plaatsen, als in de desa’s verder het land in. Voor alles wordt een offer gebracht, het veel godendom, het geloof en het zelfreinigende karakter van de Balinees. Dit alles zie je tegenover het toerisme, de MacDonald’s, Hard Rock Café, disco’s en de andere westerse of Amerikaanse “verworvenheden”. Tegen alle invloeden van buiten heeft Bali zijn eigen waarden en verworvenheden weten te bewaren en weten voort te zetten. Dit is het wonderlijke van Bali: de moeilijke strijd om de balans in de tegenstrijdigheden te vinden. Ook op dit eiland kon ook het vreselijkste gebeuren. Het is nu alleen niet meer “het eiland van de goden”, maar het is nu “het eiland van de goden en demonen”. Deze verandering geldt niet alleen voor Bali, maar geldt sinds de Twin Towers voor heel de wereld. De verandering die de wereld heeft ondergaan, zowel op het gebied van gevaar, maar ook op het gebied van de economie, is op Bali voelbaar en duidelijk zichtbaar. De drommen toeristen zie je niet meer, daar aantegen zijn de drommen verkopers en verkoopsters gebleven, de spoeling van de verdiensten zijn achteruit gegaan. Het vreemde is dat het lijkt of je door de verkopers en verkoopsters minder agressief wordt benaderd, het lijkt of men apathisch voor de nieuwe situatie is geworden. Maar er zijn ook wel zaken veranderd. Was het in het verleden zo, dat op het strand van Kuta de verkopers van frisdranken alleen een koelbox, gevuld met brokken ijs, en een paar lege frisdrankenkratten, waar je op kon zitten, hadden, nu zijn de zaken anders.
Ze zitten nu nog steeds onder dezelfde boom, maar aan de boom hangt een bordje: Eddie’s Bar.

Ze hebben nu allemaal een naam en zijn een bar. Verder hebben ze nu ook stoelen. Het zijn dus kleine terrasjes geworden. Dit is toch leuk voor de kleine middenstand, of zeg maar de kleine lage stand. Ook voor hen geldt, dat je de vooruitgang niet mag tegenhouden.

Voor het verdere is Kuta weinig veranderd. De hoofdstraat met restaurant Raya is nog even druk en Raya is de drukst bezochte tent van de straat. Het aanbod van vervoer is ontzettend groot, om de tien meter word je aangesproken of je vervoer nodig hebt. Als je wenst te lopen dan word je een beetje vreemd aangekeken. Pasar Seny is er ook nog, maar heel stil. Ondanks alles is het toch leuk om weer terug te zijn in Kuta. Vandaag gaan we op weg naar Perth, de eerste plaats in West Australië die we aandoen op de tweede reis door dit continent.
Woensdag 7 april 2004: Perth is een moderne stad, veel hoogbouw in het centrum, buiten het centrum haast geen hoogbouw, maar gewoon laagbouw met tuinen om het huis. In oppervlakte is Perth dan ook groot, er wonen ca. 1,8 miljoen mensen.

De wegen zijn ruim, breed en druk verkeer. Zoals vele andere steden in Australië is ook Perth schoon. De mensen: niet gehaast. Wij hebben vandaag alleen het centrum van Perth gezien met een gezellige winkelstraat, veel zitbanken, pleintjes en gezelligheid. Veel tijd voor andere zaken hebben we vandaag niet, hooguit om de nodige boodschappen te doen. Morgen halen we de camper op en zullen dan ook weer boodschappen gedaan moeten worden, voor onderweg. Vanochtend, 1 uur in de morgen, in het hotel aangekomen na een vlucht uit Bali die op tijd vertrok. Dit kunnen we niet zeggen voor de vlucht uit Amsterdam. We vertrokken zondag met een kleine vertraging, maar in Singapore ging het fout. Daar hebben we meer dan 1 ½ uur gestaan, normaal ben je daar binnen 40 minuten weer weg. In Jakarta kwamen we maandag dus te laat aan met als gevolg dat we ons voor de vlucht naar Bali moesten haasten. Maar dat hebben we allemaal voor niets gedaan. Het vliegtuig kwam ook te laat binnen en vertrok natuurlijk ook te laat. Al met al een uur te laat op Bali. Gelukkig kunnen we dat vliegen nu voorlopig achter ons laten en kunnen we ons richten op de trip door West Australia, die morgen de 8ste begint.

lees verder