Thailand 2006 de Rondreis 1

Thailand 2006 de rondreis

6e dag, zondag 5 februari 2006
Het lopen van gisteren is ons niet in de koude kleren gaan zitten, want vanochtend hadden we toch wel moeite om uit bed gekomen.
Na het ontbijt zijn we eerst naar het Internet clubhuis gegaan om snel nog wat te uploaden en wat fouten van de vorige keer te herstellen. Het is helaas jammer, want zondag gaan ze pas om 10 uur open en we waren er vóór negen uur. Dat het zondag is, ja daar leven we niet zo mee. Dus voor niets een stukje gelopen.
We besluiten dan naar het Lumphine park te gaan. We gaan met de taxi want het is niet in buurt.
Het Lumphine park is een familiepark waar je alles kunt tegenkomen en kunt beleven. Het park is omgeven door hoge kantoorgebouwen en in deze wek zijn ook de meeste Ambassades gevestigd.
Je ziet groepen mensen (meestal ouderen) tai chi doen, vechtsporten beoefenen, dansen (zonder muziek), hele families zitten er gezellig de zondag door te brengen. Natuurlijk met eten en drinken. Volwassen kinderen die met hun bejaarde ouders een dagje met elkaar doorbrengen. Je ziet mensen in het gras liggen, waarschijnlijk bezig met overpeinzingen. Hari Krishna kom je ook hier tegen. Groepen leerlingen die er onderricht krijgen, joggers, wandelaars, langzame en snelle. Verder is de Koning, op grote billboards zoals ook in geheel Bangkok, altijd aanwezig.
En er heerst een serene rust, je hebt helemaal niet het gevoel dat je midden in een miljoenen stad zit. In het park mag bijna niets verkocht worden, maar buiten het park des te meer. In Thailand kun je iedere moment van de dag eten, hier dus ook. Je loopt naar het hek en je bestelt door de spijlen je eten of drank. Vreemd was het wel om een groentenkarretje te zien waar je verse groenten kon kopen.
Dat er vreemde wezen in dit Lumphine park rondlopen of liever gezegd zwemmen hadden we niet verwacht. Plots zien we een wilde hagedis, zo ééntje van bijna, van kop tot einde staart, 1,20 meter. Het schijnt dus dat deze beesten hier gewoon in de vijver zwemmen, waar ook de waterfietsen en dergelijke met mensen doorheen toeren. Maar voor de Thai is dit niets bijzonders, alleen voor ons, maar we zijn dan ook toeristen.
We hebben in dit park rondgelopen, gezeten en weer gezeten en hebben alles op ons laten inwerken. In dit park verblijven is een hele verademing als je uit de hectiek van het drukke, overvolle Bangkok wilt stappen. En dat wilden we voor een paar uur.
Na thuiskomst nog even bij de Internet kids langs geweest om de laatste updates op de server te zetten.
Daarna nog even bij het zwembad, op de 11e etage, gezeten en met een Australisch stel (andere) gezellig zitten praten. Het blijkt een hele familie te zijn uit Adelaïde. Met opa en oma, met wie we in gesprek raakten, reisden met hun dochter en schoonzoon mee, verder nog een andere dochter met haar 6 jarige kind. Hun dochter en schoonzoon hebben net 3 dagen geleden hun Thai adoptiezoontje hier in Bangkok kunnen ophalen. Een schattig klein knulletje van 17 maanden oud met die grote zwarte kijkers en zwarte haartjes. Zijn nieuwe familie is geheel blank. De adoptieouders kregen een week geleden een telefoontje dat ze hun nieuwe adoptiezoon konden ophalen. Ze hadden dus heel weinig tijd om de reis te regelen. Het is vertederend om te zien hoe het Thai jongetje nu al op zijn nieuwe vader reageert.
Morgen, maandag, gaan we naar Pantip Plaza, een groot warenhuis met alleen spullen voor de computer. We zijn benieuwd.
7e dag, maandag 6 februari 2006
Het wordt hoe langer hoe drukker in het hotel. Dat is aan alles te merken. Bij het ontbijt is het erg druk, lege schalen en dergelijke. Het personeel, hele bataljons, weten geen raad met deze drukte en lopen maar met lege dienbladen rond. Geduld is, ook in dit Aziatische land, een schone zaak.
Nadat we bij Green Wood Travel de afrekening van onze reis hebben gemaakt, zijn we met de taxi naar het Pantip Plaza gegaan.
We moeten over Green Wood Travel zeggen, dat dit reisbureau ons heel goed heeft geholpen. Zij waren de enige van de 5 reisbureaus, die we om een aanbieding hebben gevraagd, die ons deze complete rondreis aangeboden hebben. We hebben hierop wat kleine verandereingen aangebracht en het programma was betrekkelijk snel compleet. Dit in tegenstelling tot een reisbureau in Nederland wat ons ca. 10 weken “aan het lijntje” had gehouden en uiteindelijk nog twee weken uitstel vroeg. Daar zijn we toen maar niet op ingegaan. Nee, niet anders dan lof over Green Wood Travel Bangkok en in het bijzonder voor Jack van Lieshout. Hij heeft ons begeleid bij het samenstellen van deze rondreis. Hij heeft ons ook de nodige aanwijzingen gegeven wat we in Bangkok allemaal konden doen. Helaas hebben we vanwege tijd gebrek niet alles kunnen doen. Een reis bij Green Wood Travel Bangkok boeken is al bij voorbaat geslaagd, althans tot nu toe!
Vandaag hebben we bezoek gebracht aan Pantip Plaza, een warenhuis van ettelijke etages met alleen spullen voor de computer. Maar voordat we er waren hebben we nog iets aparts meegemaakt bij nemen van een taxi. We vroegen aan de taxi die voorreed of hij ons naar Pantip Plaza wilde brengen. Dat weigerde hij, we vonden dat vreemd, maar het kan gebeuren. Maar een portier van het hotel zag dat, vroeg ons wat we wilden en heeft de taxichauffeur het één en het andere gezegd. We konden toen instappen en werden netjes bij Pantip Plaza afgeleverd, zonder commentaar. Het is zo, dat als een taxi die bij een hotel staat te wachten niet alle ritjes aanneemt, hij niet meer bij dat hotel mag staan.
We waren blij bij de Pantip Plaza waren aangekomen. We werden direct hier overvallen door de massaliteit aan van wat we zagen. Alles hier is veel. De winkels hebben een grootte van een huiskamer en als dit shopje lege CD Roms zou verkopen, dan staat die hele huiskamer er vol mee. Zo is het ook met de winkel die datakabels verkoopt, je wordt overvallen door de winkels die DVD’s, spelletjes en software verkopen. Je wilt niet weten hoeveel winkels deze Pantip Plaza kent. We voelden het al, hier blijven we niet lang. Uiteindelijk was wat we zochten er niet te koop, een vervangende batterij voor het notebook, wat erg merk gebonden is en niet massaal gevraagd wordt. We zijn maar weer snel de tent uitgegaan en zijn opzoek gegaan naar een krultang. Was moeilijk te vinden, maar uiteindelijk met veel vragen en veel “No hep, mam” antwoorden, hebben we de krultang gevonden. Is niet veel goedkoper dan thuis bij de Blokker, lange leve de Blokker! Dit artikel wordt waarschijnlijk ook niet veel verkocht in Thailand, want bijna alle meisjes en vrouwen dragen sluik lang haar.
Na thuiskomst hebben we in de hotelkamer een kortsluiting veroorzaakt. Natuurlijk de receptie gebeld, het probleem gemeld, het antwoord: “moment, please” en de hoorn werd opgelegd. Dus maar afwachten. En ja, er werd geklopt en het meisje van de Housekeeping stond voor de deur. We hebben maar aangenomen, dat zij gestuurd werd vanwege ons telefoontje en dat ze enig verstand zou hebben van elektra. Met veel handgebaar en geluiden van “Boem, boem!” drong het toch tot het meisje door wat er aan de hand was. Ze zei: “Moment, please” en was weer weg. Weer wachten dus. Tien minuten later werd er geklopt en het meisje stond er weer, met een jongen en een ladder. Aan de jongen weer met veel “Boem, boem” het verhaal gedaan, hij knikte beleefd, zei iets in het Thai en begon in het halletje panelen te slopen. Maar hij herstelde het euvel wel. We hadden dus weer stroom.
Op een snelle Internet verbinding (max . 17 kB/s!!) in het hotel voor veel geld (300 Baht, ca. 7 Euro) de website en e-mails gedaan, nog even met de Australiërs uit Adelaïde gechat en toen op het terras bij het zwembad neergestreken.
Twee Pepsi, één met ijs en de andere zonder ijs bestelt. Raad eens wat er gebeurde? Allebei met ijs, allebei zonder ijs? Neen! Niets van dat al, niets gekregen of gezien. We weten echt wel hoe Pesi Cola er uit ziet. Twee uur later komt het meisje vragen of we wat wilden bestellen. Dus in ons beste Thais verteld, dat we al in de Pepsi waren verdronken. Nee, het moet hier niet te druk worden, ze weten er geen raad mee, want wat we in die twee uur tijd hebben gezien is niet te beschrijven. Klanten die aan de balie van de bar staan worden totaal gegeneerd. Het personeel blijft met zichzelf bezig. Er was volgens ons ook enige commotie onder het personeel en de ene na de ander zwartpak (chef) kwam er aan te pas om het een beetje aan de gang te krijgen. We hopen maar dat het in de rest van Thailand toch wel anders zal gaan.
Morgen vroeg op voor de rondreis, eerste bestemming: Phitsanulok.
8e dag, dinsdag 7 februari 2006
We zijn uit Bangkok weg en dat is te merken. We zitten nu Phitsanulok, in het noorden, en de lucht is weer helder en het ziet er weer fris uit. Weg uit de hectiek en smog van Bangkok. We zijn vanochtend om 8 uur vertrokken, maar het duurde nog wel even vanwege de files in centraal Bangkok om op de tolweg naar het noorden te komen.
Als je Bangkok achter je laat en je bent buiten groot Bangkok dan kom je een landschap van laagland tegen. Rijstvelden op de vlaktes die zien er anders uit dan de rijstvelden gebouwd tegen de heuvels van een heuvel. Maar deze rijstvelden op de vlakten geven je een zicht op een groot stuk groen land. Er staan velden waar de jonge rijsthalmen net zijn gepland en velden die nog omgeploegd moeten worden. Op deze velden staan meestal nog de restanten van na de vorige oogst. Het heeft hier sinds november verleden jaar niet meer geregend en dat is aan het dorre landschap, behalve dan de bevloeide rijstvelden, goed te zien. In de sloten en rivieren staat niet veel water meer voor de bevloeiing van de rijstvelden.
We hebben een busje geschikt voor 9 personen, nieuw, met een heel aardige chauffeur, hij heet Supot. We zullen dus met het busje comfortabel door Thailand reizen. Supot spreekt redelijk goed Engels, waardoor we ook veel meer informatie krijgen en ook vragen kunnen stellen, die hij begrijpt. We hebben het al gehad over verschillende zaken en wat we te horen hebben gekregen heeft ons toch nog wel verrast. Politiek gezien is het niet het Thailand dat we denken dat het is. Heel veel Chinese invloed, zowel in de politiek als het economische leven, maar dit laatst zal wel geen verrassing is. Het land is meer corrupt dan menigeen denkt. Vriendjespolitiek is hier ook niet vreemd.
Onderweg hebben we Lopburi aangedaan, ca. 57.000 inwoners. Hier staan de ruïnes van het paleis van koning Narai, die in 1688 overleed. Daarna is het paleis alleen door koning Phetracha, de opvolger van koning Narai, voor zijn kroning gebruikt. Daarna is het paleis verlaten.
Het heeft 12 jaar geduurd (1665 – 1677) om dit paleis te bouwen. Franse architecten hebben bijgedragen aan de totstandkoming van dit paleis. Doordat destijds de Khmer invloed in Thailand nog sterk aanwezig was, vertoond het paleis zowel Khmer als Europese invloeden. Het hele gebied waar deze reünies staan wordt heel goed onderhouden en maakt een prettige indruk. Na dit bezoek zijn we de lokale markt opgegaan en dat was een hele verademing om niet tussen de massa kleren (Bangkok) te lopen.
Lopburi wordt ook wel Monkey City genoemd. Dit komt doordat een bende apen (een soort makaay) bezit genomen heeft van de San Phra Kan tempel. Deze apen worden door de Thai in leven gehouden omdat volgens het Boeddhisme de apen een religieuze betekenis hebben. Een groep van de apen heeft zich afgescheiden van de hoofdgroep en onder leiding van een dominante mannetjesaap is deze groep de stad ingegaan en leeft daar verder, tot groot verdriet van de bewoners. Maar ze hebben een bijna heilige status, dus de Thai accepteert dit dan maar.
Na een paar uur rijden zijn we aangekomen op onze eerste bestemming van onze rondreis, Phitsanulok. We blijven hier 2 nachten en gaan morgen met Supot de omgeving verkennen.
9e dag, woensdag 8 februari 2006
Om negen uur is Sutop gekomen om ons op te halen en om naar de Wat Phra Si Ratana Mahathat te gaan. Deze tempel ligt in de buurt van het hotel en omdat daar geen parkeermogelijkheden zijn, zijn we daarheen gewandeld. Door een markt waar je weer allerlei dingen ziet. Varkenskoppen, hele honiggraten met bijen erbij, speelgoed, een stalletje met alleen kinderondergoed in alle kleuren en natuurlijk eten. Het was net 9 uur, maar eten was er al volop aanwezig. Wat hebben we nog meer gezien? Een heleboel, teveel om op te noemen.
In de tempel is een Buddha die de tweede belangrijkste Buddha van Thailand is. De eerste belangrijkste Buddha is die van de “Liggende Buddha” in Bangkok. De Chinnarat Buddha is de meest genoemde en gekopieerde Buddha in Thailand. Van ver weg komt men hier om deze Buddha te eren. Aan donaties haalt men per jaar meer dan 12 miljoen Baht (meer dan een kwart miljoen Euro) op. De Chinnarat Buddha is een schitterende Buddha, die 700 jaar geleden is gemaakt. Twee jaar geleden is de Buddha van nieuw bladgoud voorzien en ziet er daardoor ook fris en mooi uit. Naast deze Buddha staat een beeldengroep van een voormalige Koning, zijn zoon en dochter. De vrouw van de Koning is niet aanwezig en dat symboliseert de positie van de vrouw van de Koning in de vroegere dynastieën.
Hierna zijn we naar het Volksmuseum gegaan, waar we een kleine indruk hebben gekregen hoe jaren geleden er in Thailand werd geleefd. Bij dit museum zien we een prachtig beschilderde autobus. Het is hier normaal om de bus op te vrolijken, we zullen nog wel meer van dit soort bussen zien.
In dit museum hangen foto´s die door een sergeant, Sergeant Major Thawee, van het Thaise leger, zijn gemaakt. Deze foto´s zijn door hem gedurende zijn loopbaan genomen en bewaard gebleven. De foto’s geven ook en aardige indruk van het leven destijds in Thailand. Een groep schoolkinderen, alle in uniform, bezoekt dit museum ook, zo wordt de historie levend gehouden, althans dat hoopt men.
We steken de straat over om naar het fabriekje te gaan waar ze Buddhabeelden maken. Gewoon langs de straat staat een limoenboom. Of de djeruk purut (u=oe) boom. De bladeren en de vruchten, kleine limoentjes, worden veel gebruikt in de Aziatische keuken.
De fabricage van de Buddhabeelden is allemaal handarbeid en vooral geduldig werk. Men was er o.a. bezig aan een Buddhabeeld van nog geen meter hoog voor een Amerikaan, die het besteld had, te maken.
We hebben daarna een kort tripje buiten de stad gemaakt en hebben vanaf de heuvels een mooi uitzicht gekregen op de rijstvelden.
Omdat we nog wat drinkwater nodig hadden zijn we naar een winkelcentrum gereden. Daar hebben we lekkere hapjes in de Foodcourt gegeten. Ook hebben we een portie doerian meegenomen, die we op de parkeerplaats hebben opgegeten. De doerian was overheerlijk, maar de lucht is nog altijd een beetje…….
10e dag, donderdag 9 februari 2006
De twee nachten die we in Phitsanulok hebben doorgebracht hebben ons doen genieten van de kermis (vanwege onduidelijke feestdagen). De gebruikelijke luide muziek bij een kermis was wel tegen twaalf uur in de nacht afgelopen, maar tegen drie uur in de morgen begonnen dan de voorbereidingen voor de markt, die was ook in de omgeving van het hotel. Maar beide nachten zijn we door de vermoeidheid toch in slaap gevallen.
Vandaag zijn we om negen uur opgehaald voor de rit naar Sukhothai, een rit van ca. 60 km. Sukhothai is de eerste hoofdstad van Thailand geweest en floreerde van midden de 13e eeuw tot laat in de 14e eeuw. De periode van het Koningrijk Sukhothai   werd beschouwd als de gouden eeuw van de Thai beschaving. De religieuze kunst en architectuur van die periode wordt beschouwd als meest klassieke stijl van Thailand.
We hebben in de ochtend de ruïnes van het paleis van de Koningen bezocht. De meest bekende koning was Koning Ramkhamhaeng, die regeerde tussen 1275 en 1317. Aan hem is het eerste Thai handschrift te danken. Het Koninkrijk Sukhothai kende 9 koningen.
Het complex is bijna 45 vierkante kilometer en bevat de ruïnes, de grond waar de Koningen hun verblijven hadden, vijvers en beslaat de plaats waar de oude stad eens heeft gestaan. Het complex was door een muur en water omgeven. Het complex maakt een heel rustige indruk en is goed onderhouden.
Gisteren hadden we met Supot al een gesprek over ons programma. Hij vond dit programma aan de ene kant te krap en aan de andere kant te ruim. We hebben in de tuinen van voormalige Koninkrijk van Sukhothai dan ook overleg gevoerd hoe we verder moeten. We hebben in onderling overleg een herzien programma opgesteld. Supot heeft toen Jack van Lieshout van Greenwood opgebeld en hem dit probleem voorgelegd. We hebben afgesproken, dat we zo snel mogelijk, hem per e-mail het gewijzigd programma zouden doen toekomen.
We zijn toen naar het hotel gereden en hebben daar het nieuwe programma op papier gezet. Daarna in de laptop geprikt om zo als e-mail te verzenden. Aangezien het hotel geen Internet faciliteiten kent, zijn we opzoek gegaan naar een Internet café. Dat vonden we in de oude stad, maar het bleek onmogelijk te zijn om daar met onze laptop een e-mail te verzenden. In beide Internet Café was het ook een bende. Van een paar PC’s lag de harddisk naast in plaats van in de PC. We zijn toen maar naar de nieuwe stad gegaan. Daar vonden we na lang zoeken een Internet Café, maar het meisje dat de zaak moest leiden begreep totaal niets van wat we wilden, ook niet na interventie van Supot. We hebben het waarschijnlijk zo dol gemaakt, dat we niet eens één van de PC mochten gebruiken om een e-mail te versturen. Dan maar weer vragen en een geluk is dat we een  Thai bij ons hebben waarmee we in het Engels kunnen communiceren. Uiteindelijk vonden we een Internet Café. Eigendom van Jiraroj Khanto, de zaak ligt aan de 83 Jarodwiteetong RD, Tumbol Thanee, Maung Sukhothai, 64000. Het is te vinden tegenover de Farmer Bank (Boeren Bank) in het nieuwe Sukhothai. Voor 10 Baht (0,25 cent) per uur mag je gebruik maken van zijn Internet verbinding die voor de begrippen hier een heel snelle is, 1024 kB/s.
De e-mail naar Jack hebben we dus verzonden en nu maar afwachten hoe het verder gaat.
Door al dit gedoe was het al twee uur in de middag geworden. We zijn met ons drieën een klein lokale Thai eethuisje ingegaan en hebben van een lekkere nasi goreng, gelukkig niet heet, maar daar heeft Supot voor gezorgd, genoten. Kosten: 3 nasi goreng, 2 grote flesjes Cola en 1 water voor 120 Baht, nog geen 2,50 Euro.
Voorlopig blijven we nog 3 nachten in dit hotel.

lees verder