Guilin (1)

De Chinese tempel in Guilin

Woensdag 12 april 2017

Vandaag is de aankomstdag in Guilin, op het vaste land van China. Guilin ligt in het noordoosten van China’s Guangxi Zhuang Autonome regio. We werden om zes uur in de ochtend opgehaald, wat voor ons doen hier behoorlijk vroeg is. Dat het vliegveld van Hong Kong groot is hebben we gemerkt. Om van de incheckbalie naar het vliegtuig te lopen, ben je aardig wat tijd aan kwijt. Maar in elk geval zijn we op tijd vertrokken en ook op tijd aangekomen. De vlucht duurde bijna anderhalf uur.

De Guilin in naar Chinese begrippen een middelgrote plaats met ongeveer 700.000 inwoners en ligt in het binnen land.  Guilin doet heel veel aan nieuw hoogbouw om boeren te huisvesten die momenteel nog het platte land bewerken. Daarvan moet 70% het platte land verlaten en naar Guilin verhuizen. De reden: het platte land kan beter en efficiënter met machines bewerkt worden en daarmee is ook het milieu gediend.

De 1 uur durende rit naar het hotel voert ons over een nieuwe aangelegde 4 baans weg met mooi verzorgende parken aan weerzijde van de weg. In het beging was het een rustige rit, maar naarmate je dichter bij het centrum komt, wordt het drukker en het verkeer wordt rommeliger.

Ons hotel ligt in het centrum en noemt zich een “internationaal hotel”, hiervan hebben  wij bij het inchecken nog niets van gemerkt, want onze gids, Tony, heeft dit voor ons geregeld. Omdat wij een korte nacht hebben gehad, zijn na  de incheck even in bed gedoken. Na een uurtje hebben we ons weer gereed gemakt en hebben een ommetje gemaakt. Door Guilin loopt de Li River en hierlangs hebben we een beetje geslenterd. Oudjes die hier bij elkaar komen en musiceren, zo schijnt de bezigheid van de oudjes hier te zijn. Straatartiesten die optredens verzorgen en naar onze oren muziek ten gehore brengen uit de jaren zeventig. Maar dat bederft de sfeer niet, een leuke relaxte sfeer.

Tegen zeven uur zijn wij het restaurant van het hotel ingegaan, de gids had gezegd dat het een goed restaurant is met eten uit Macau. Het was er vol van Chinezen, een paar dampten aardig wat sigaretten af, maar waar wij zaten hadden we er niet zoveel last van. Toe moest het eten besteld worden en daar kwamen we tot de heldere conclusie dat dit hotel geheel geen internationale allure heeft. Met vertaal apps, foto’s op de Smarphone, handen en voeten dachten we dat we wat besteld hadden. Toen de eerste schotel kwam was dat direct al een verrassing, van dit gerecht had de juffrouw bij het zien van de foto die wij haar toonden “nee” geschud. Het tweede gerecht was ook iets anders, maar beide gerechten smaakten wel. Maar het eten met de stokjes of met hun kleine dikke lepels is een opgave. We bestelden nog 3 Coca Cola’s en dat ging in een keer goed.

lees verder