3e en 4e dag – op weg naar Halong Bay
Halong Bay, baai van Halong, is bijna 4 uur rijden van Hanoi richting de zee. In de baai, Unesco erfgoed, vind je de kalksteen eilanden, die eeuwen geleden door erosie van het land zijn ontstaan. Deze `eilanden` steken met hun puntige toppen in de gehele baai uit de zee. Het is een bijzonder gezicht. De ´eilanden´ die dichtbij zijn hebben weer een andere kleur dan die verder op in de baai staan. Het heeft iets mystieks en is ook een beetje spookachtig. Deze ´eilanden´ komen met mooi zonnig weer mooi tot hun recht, maar vaandag is het bewolkt en natuurlijk koud.
De 4 uur durende rit gaat door de Red River Delta, een van de vruchtbare delen hier in het noorden. Nu, in de Vietnamese winter, is het kaal en dor. Hier en daar wordt het land alweer omgeploegd en over een paar weken begint het planten van de jonge rijstplantjes weer. Men haalt hier 3 oogsten per seizoen van het land.
Het verkeer op de grote wegen is hectisch en niet van gevaar ontbloot. De tolwegen zijn met gescheiden rijbanen, maar de andere doorgaande wegen hebben dat niet. Het inhalen over de gesloten streep is geen uitzondering.
Door de aantrekkelijkheid van de ´eilanden´ in de Halong Bay is het hier toeristisch. Je kunt een dagtrip met een Jonk in de baai maken of je logeert een paar dagen op de Jonk. Wij hebben twee nachten gelogeerd en we moeten zeggen dat de accommodatie en verzorging heel goed is. Het ontbijt, lunch en diner zijn gebaseerd op wat de baai oplevert, dus het is allemaal vis en aanverwante zaken. We hebben heerlijk gegeten. De hut is ruim, compleet met een 2-persoons bed, een grote douche ruimte met toilet en wasbak. Verder een airco die ook goede warme lucht produceert.
De dag van aankomst werden we verwelkomd met een uitgebreide lunch. Er was een bezoek aan een van de eilandjes gepland, waar je kon afdalen in een grot. Gezien onze grotervaring in Maleisië zijn we maar aan boord gebleven. Je kon ook kanovaren, maar met de lage temperatuur hebben we dit ook maar overgeslagen. Het diner was weer rijkelijk. De volgende dag zijn we met bootjes die door de lokale bevolking werden geroeid via een onderdoorgang in de rotsen naar een binnenmeer gevoerd. Totale stilte en heel mysterieus. Voordat we het binnenmeer invoeren hebben we met bananen en sneetjes brood de apen die op de berg wonen naar beneden kunnen lokken. Knap hoe deze beesten de gladde en steile hellingen weten af te komen. De grootste aap, zeg maar de vader-aap, griste natuurlijk bijna al het lekkers weg voor de anderen apen, waaronder de kleintjes.
Tegen elf uur hebben we nog een uitgebreide afscheidslunch gehad en voordat we het wisten hebben we afscheid moeten nemen van het Jonk. Het was al met al een heel bijzondere ervaring, jammer dat het weer een beetje tegen zat.
Op weg naar het vliegveld van Hanoi, ook een rit van bijna 4 uur, hebben we onderweg een eilandje in een rivier aangedaan. Op dit eilandje staat een dorp van ca. 5000 inwoners en die maken bijna allemaal de z.g. rijstvellen. Het is heel simpel. Speciale rijst, die in de omgeving van dit dorp geoogst wordt, wordt tot poeder gemalen en met water vermengt. Dit mengsel wordt op dragers uitgesmeerd en dit wordt gedroogd. Als het water verdampt is, ontstaat een velletje rijst. Dit wordt o.a. gebruikt om loempia’s te maken. In dit dorpje loopt alles achter bij de rest van de maatschappij. Het is niet hygiënisch en het is een grote rotzooi. Omdat het eilandje niet groot is en er te weinig grond is, houden de mensen de varkens in hun kelders. Het hele dorp is verziekt van de varkens shit lucht. In dit dorpje hebben wij meneer Viet (het zal wel niet zijn echte naam zijn) ontmoet, die met zijn hele familie de rijstvellen maakt. We zijn bij hem thuis uitgenodigd en hebben gezellig een glaasje rijstewijn, zeer sterk, gedronken met als slot een paar kopjes Vietnamese thee. Een bijzondere smaak. Met mevrouw Viet zijn we een kijkje gaan nemen in de pagode van het dorp, waar we offerplaatsen en altaren hebben mogen bekijken. Dat buitenstaanders dit gebouw van binnen hebben mogen bekijken is iets bijzonders. Tijdens het bezoek bij meneer Viet heeft hij voor ons wat liedjes gezongen waarbij hij zichzelf op een paar traditionele instrumenten begeleidde.
Na een bezoek van ongeveer 2 uur zijn we op weg gaan naar het vliegveld van Hanoi voor de vlucht naar Hue.
Op het vliegveld hebben we afscheid genomen van onze gids en chauffeur.
