2e dag - Hanoi
Opvallend aan de oude binnenstad van Hanoi zijn de massale aantallen straatverkopers die in de vorm van een “Restaurantje” hun waar propberen te slijten. Bijna op ieder trottoir heeft men een kookstel staan, kleine lage tafeltjes met dito stoeltjes. Bij het kookstel staat alles wat tot de keuken behoort. Hier wordt dus op het trottoir ieder dag vers gekookt. De trottoirs staan zo vol, dat het voor de voetgangers onmogelijk is om te lopen. Je moet dus op de staart, met alle gevolgen van dien, je weg vervolgen. Dit soort straat/restaurantjes is wel bedoeld voor de arme lokale bevolking. Het heeft iets, maar het zou voor de westerling gevolgen kunnen hebben als je dit soort eetgelegenheden bezoekt.
Naast de restaurantjes wordt het trottoir ook ingenomen door parkerende bromfietsen. Hanoi kent ongeveer 4 miljoen bromfietsen. De stallingen worden ook nog bewaakt. Als voetganger heb je dus helemaal geen plaats om je in Hanoi te verplaatsen.
Vandaag zijn we naar het mausoleum van Ho Chi Ming gegaan. Deze man is de grote inspirator geweest voor de vrijheid van de Vietnamese bevolking en daarvoor wordt hij nog steeds aanbeden. Zoals een mausoleum dient te zijn, erg groot, erg pompeus, erg opzichtig, zo ook is het mausoleum voor Ho Chi Ming. Het wordt “bewaakt” door een soort militairen in witte uniformen met die petten met de hoge voorkant, dus het vorige tijdperk. Alles gaat volgens strikte regels. Je dient je er aan te houden, ik heb niet gevraagd wat er gaat gebeuren als je niet doet wat zij willen, maar het is raden.
Twee aan twee (en niet drie aan drie) gaat het dan in langzame mars naar de toegang tot het gebouw. Een rode loper wijst de weg. De man in het wit met de hoge pet begeleidt je dan het gebouw binnen. Je blijft twee aan twee over de rode loper. Je wordt dan begeleidt door andere meneer in het met die witte….. Zo gaat dat een paar keer, je mag niet praten of fluisteren. De handen moeten uit je zakken. Dan ben je bij daar waar je voor komt. Je ziet een gebalsemd lichaam dat Ho Chi Ming moet voorstellen. Het gerucht gaat dat het niet de echte is, maar dus een nepper. Hij ziet oud uit of is een slechte nep? In stilte, praten of zo mochten we niet, hebben we dit ondergaan. Ieder natuurlijk zijn vreugde, maar dit was voor ons wel een beetje teveel van het goede of slechte.
Daarna hebben we nog zijn paleis uit de Franse tijd bezocht en de paleistuinen. Franse pracht waar toch wel gebruik van werd gemaakt.
We hebben veel gelopen, maar dat was nog niet alles. We bezochten hierna het museum van Literatuur, hier is alles te vinden over de cultuur van Hanoi. Nog een museum, het museum Etnologie, waar je alles kunt vinden over de 54 etnische groepen die in Vietnam wonen en leven. Dit was best interessant. Maar overal was het waterkoud of ijskoud. We waren blij dat we weer in de auto zaten waar we van de verwarming konden genieten.
De lunch hebben genoten in een typisch Vietnamees restaurant The Vietnamese Kitchen. Het was erg koud en om de dit te bestrijden bestelden we tweeglazen rode wijn. Dit gaf enige deining in de tent, want rode wijn is duur. Het meisje kwam we twee vertellen wat het kostte en of het goed was. Na onze goedkeuring glunderde het meisje, want ze was toch wel een beetje bang ons beledigd te hebben. De rode wijn werd gereserveerd, we hebben geproost maar na de eerste slok sloeg ons de schrik om het hart. De rode wijn was ijskoud! Niet dat de fles rode wijn in de koelkast had gestaan, maar in het restaurant was het behoorlijk koud. Zo goed als het ging hebben we de maaltijd genuttigd en toch van de koude wijn genoten.
Op het programma stond ook nog een onderwerp in de buiten lucht. We zouden met een driewieler fiets annex bakje door de oude stad worden gereden. Dit hebben we maar afgezegd. Om nog een uurtje of wat in een bakje in de koude rondgereden te worden, was teveel.
We hebben wel een poppenshow op het water bekeken. Was in een theater, maar daar was het ook koud. Het gaat om houten poppen die op een stok in het water drijven en via touwtjes bewegingen maken. Dit had een attractie moeten zijn, maar waarschijnlijk door de koude viel het bij ons verkeerd.
De hotels zijn niet berekend op deze extreme koude. De airco´s kunnen wel wat wamre lucht blazen, maar dat mag geen naam hebben. De werknemers van het hotel werkten allen in dikke jacks tegen de kou. En wij zin in lagen gekleed naar bed gegaan. Hebben zelfs met ons beiden in een bed gelegen om maar wat warmte van elkaar te krijgen.
Het was armoe troef!
