Turkije
- Istanbul
Eerste dag:
Je hoopt op het tegendeel, maar de eerste dag van de geboekte reis
zie je weinig tot niets van je bestemming. Dat was ook het geval bij
deze reis. Volgens schema zouden wij om 21:30 uur vertrekken. Deze
eerste dag breng je dus thuis door, maar je hebt er wel voor betaald.
Als dan blijkt dat we pas om 22:30 uur vertrekken, dan hou je er toch
een raar gevoel van over. Nu hebben wij een reis van 5 dagen geboekt,
maar je zal er ééntje van 3 dagen hebben geboekt.
Maar in elk geval we zijn airborne en op weg naar Istanbul in Turkije.
Tegen 03:00 uur landen we op het vliegveld van Istanbul en vinden
onze weg via de visumaanvraag naar de vertegenwoordigers van Kras.
Onze man heet Erdal (juist die van de....). Hij is aardig, vriendelijk
en spreekt redelijk goed Nederlands. Heeft ook nog een tijdje in Nederland
gestudeerd, maar gezien zijn uitspraak zou het ook wel België
geweest kunnen zijn.
Als iedereen is ingestapt rijden we nachtelijk Istanbul in op weg
naar twee hotels. Wij hebben de pech dat ons hotel het tweede is.
Tegen half vier komen wij bij ons 5* hotel aan, checken snel in en
proberen tegen vier uur in de ochtend de slaap te vatten. Want morgen
worden we tegen tien uur voor de eerst dagtrip al opgehaald.
Tweede
dag:
Er is natuurlijk weinig van slapen terecht gekomen en wij zitten dan
ook een beetje slaperig en met dikke ogen aan het ontbijt. Het ontbijt
is weinig verrassend, maar we moeten het er maar mee doen.
De eerste dag voert ons naar het oude centrum van Istanbul en zodra
wij de Galatabrug zijn overgestoken maken we de eerste stop om een
bezoek aan de Egyptische bazaar te brengen (foto's).
Een bezienswaardigheid van de Galatabrug is dat over de reling van
de brug ettelijke hengels hangen. Hier wordt veel gevist.
De bazaar is, zoals je van dit soort zaken in het oosten mag verwachten,
druk. Vele mensen, de winkeltjes aaneen gesloten, de één
nog kleurrijker dan de andere. Van gewone souvenirs, kruiden, goud,
zilver, eetstalletjes tot tapijten en schoenen. Bijna alles is er
te koop. Ondanks de drukte maakt deze bazaar een ordelijke en gemoedelijke
indruk. Het is ook niet de grootste bazaar van Istanbul, dat is de
Grote Bazaar.
Na afloop van dit bezoek rijden we met de bus verder het oude centrum
in naar de Blauwe Moskee of Sultanahmet-moskee. Als je voor deze moskee
staat dan heb je niet zo het idee hoe groot dit is, pas binnen overvalt
je de grootheid. Na de schoenen uitgetrokken te hebben (die moet je
in een zak meenemen), zijn we de moskee in gegaan. Deze moskee is
tussen 1609 en 1616 gebouwd en heeft als enige moskee zes minaretten.
Het interieur is geweldig, de koepel is 43 meter hoog en 22 meter
in doorsnee. De versiering bestaat uit koranteksten en blauwe tegels.
Fantastisch! (foto's)
Na de Blauwe Moskee zijn we met z'n allen naar het Topkapi Paleis
geweest. Ook hier ligt de historie voor het oprapen. Dit complex is
in 1478 na zestien jaar van bouwen voltooid onder Mehmet II, het was
de residentie van de sultans tot 1855. Het paleiscomplex kent een
mooie grote tuin met veel dennen. Het herbergt ook een collectie porselein
van de sultans. Het kent een gedeelte waar de hofkeukens waren gevestigd
waar dagelijks soms een twee honderd schapen, een honderdtal lammeren
en ganzen en gevogelte werden verwerkt. De porselein verzameling bevat
Chinees en Japans porselein, Europees porselein, Delfts blauw en sierlijk
glaswerk. Ook beroemd zijn de groene schalen uit de Chinese Mingdynastie.
De schatkamers van de Osmaanse sultans bevatten voor heel groot bedrag
in euro's aan kostbaarheden: geschenken aan de sultans en voorwerpen
die ze hebben gekocht of hebben laten vervaardigen. Het is allemaal
even schitterend en betoverend. Wat een pracht. Je hebt ook nog het
kostuummuseum, ook heel mooi (foto's).
Verder wandelend komen we bij de Bagdadkiosk met het uitzicht over
de Bosporus naar het Aziatische deel van Istanbul. De Badgadkiosk
is door Murat IV gebouwd en stamt uit 1638. Het is gebouwd ter herinnering
aan de verovering van Bagdad. Er valt zo veels moois in het Topkapi
Paleis te zien, dat je eigenlijk dit allemaal persoonlijk moet ondergaan.
Deze dag hebben we besloten met een bezoek aan de Grote Bazaar, die
een overweldigende indruk maakt en eigenlijk te massaal is. Het was
ook vanwege het Suikerfeest heel en heel erg druk. Aan een drukke
en vermoeiende dag is een eind gekomen.
Derde
dag:
Als eerste zijn we deze dag naar de Süleyman Moskee gegaan. Deze
moskee behoort tot de fraaiste van Istanbul en is in opdracht van
Süleyman de Grote door Sinan gebouwd. Süleyman wilde hiermee
de bouwers van de Ayasofya overtreffen. De pracht en praal van deze
moskee is bekend, het is geweldig en haast niet te bevatten dat in
die tijd dergelijke gebouwen tot stand konden komen (foto's).
Deze derde dag hebben we ons een beetje met onze mede passagiers bezig
gehouden. Uiteindelijk zoek je een beetje gelijken van geest om de
verdere trip met elkaar door te brengen, b.v. de lunch en avondeten.
Die hebben we gevonden of hebben zij ons gevonden? We hebben met elkaar
een gezellige tijd gehad.
Een rondreis bevat natuurlijk mensen van verschillende pluimage. Met
een kleine uitzondering was de leeftijd boven de 50 jaar en dit zijn
mensen die alle tijd hebben en over voldoende middelen beschikken
om dergelijke korte stedentrips te doen. Ze zijn over het algemeen
ook goed op de hoogte van de bezienswaardigheden. Er zijn er zelfs
die de moed hebben om de gids te verbeteren! Ook zijn er bij die denken
dat ze op een privé tour zijn. Trekken zich niet te veel aan
van het verzoek om op een bepaalde tijd weer in de bus aanwezig te
zijn, het is dus wachten op een paar mensen. Maar ja, dat is de consequentie
van een gemeenschappelijke tour reis.
De begraafplaats bij deze Süleyman moskee herbergt ettelijke
graven met grafstenen. Deze dragen natuurlijk geen kruis, maar zijn
recht. Die voor de mannen lopen spits toe, hier en daar met een soort
hoedje (belangrijk persoon) op de punt. De grafstenen op de graven
van de vrouwen vertonen het figuur van een vrouw, bolvormig. De korte
grafstenen zijn voor de kinderen.
Na het bezoek aan deze Süleyman Moskee hebben we ons ingescheept
voor een boottocht over de Bosporus. Als de boot wegvaart heb je een
bijzonder mooi uitzicht op de grootste bezienswaardigheden van Istanbul,
alles tegen een bewolkte hemel waar de zon probeert door te komen.
Dit geeft aan het uitzicht een bijzonder effect (foto's).
Na de lunch (overheerlijke gegrilde vis) hebben we de standbeelden
op het Hippodroom bekeken. Het was hier extra druk vanwege de vele
eetstalletjes ter gelegenheid van het Suikerfeest (foto's).
Van het Hippodroom zijn we doorgelopen naar de Ayasofya.
De Ayasofya één van de mooiste en belangrijkste bezienswaardigheden
van Istanbul heeft van 537 tot 1453 dienst gedaan als christelijke
kerk, daarna tot 1935 als moskee en sindsdien als museum. Toen in
1453 Constantinopel in handen viel van de Osmanen, werd de Ayasopfya
al binnen twee dagen als moskee in gebruik genomen. De sultans bouwden
er vier minaretten bij, zodat het ook uiterlijk als moskee herkenbaar
werd.
Bij het in gebruik nemen als moskee werden de mozaïeken met christelijke
afbeeldingen afgedekt met kalk, zodat de afbeeldingen bewaard zijn
gebleven. Na 1935 zijn deze afbeeldingen weer te voorschijn gekomen.
Het was van de sultans een heel goed idee om de afbeeldingen van personen,
die in een moskee verboden zijn, op deze wijze voor het nageslacht
te bewaren. Opvallend is dat de mihrap (het spreekgestoelte) niet
exact op de zelfde plaats staat als waar het altaar gestaan heeft.
Dit houdt verband met de richting naar Mekka. Het staat dus iets uit
het midden van het altaargedeelte. Dit geldt ook voor de mimber (kansel).
Naast de mihrap heeft men de sultansloge gebouwd. De Ayasofya is nu
niet geheel vrij van moskee invloeden. Er hangen houten schilden van
7,50 meter doorsnee die met dierenhuiden zijn bekleed en dragen in
goud de letters van Allah. Er zijn enkele kaliefen ingetekend. Deze
kerk behoorde destijds tot de grootste christelijke kerken en staat
nu nog in de het rijtje van de eerste vier (foto's).
Na de Ayasofya hebben we dag afgesloten met en bezoek aan het Cistern
(een ondergronds waterreservoir). Dit reservoir meet 70 x 140 meter,
heeft 336 zuilen om het dak te steunen en is in 532 aangelegd. Het
kan 80.000 kubieke meter water bevatten en diende als watervoorraad
bij langdurige belegeringen. Het water werd via een 20 km lang aquaduct
aangevoerd. Het is jammer dat men nu plastic bollen aan draden in
het Cistern heeft hangen. De ware schoonheid van de zuilen weerkaatsend
in het water is hiermee verloren gegaan (foto's).
De
vierde dag:
Voor deze dag staat geen tour op de planning, maar wij hebben met
Erdal kunnen regelen dat wij vandaag toch weer een georganiseerde
tour gaan maken. We gaan naar het Aziatische deel van Istanbul, bezoeken
de wijk Taksim (op het westerse deel) en gaan naar de Gouden Hoorn
om de Chora kerk te bezoeken.
Het weer is minder geworden, er hangt een dreiging van regen in de
lucht, maar als we op stap gaan is het nog droog.
We rijden over de hangbrug, die 65 meter boven de water spiegel van
de Bosporus hangt, naar het oosten.
Als eerste op het Aziatische deel hebben een park bezocht van waaruit
je een prachtig uitzicht hebt op het Europese deel van Istanbul. Jammer
dat de lucht iets grijzig is, maar je hebt toch nog een goed zicht
van dit deel. Je ziet de machtige hangbrug die de twee delen met elkaar
verbindt (foto's).
Hierna hebben we de wijk Üsküdar bezocht en hebben een rondje
over de markt gemaakt. Met de bus zijn we langs de Bosporus gereden
tot aan de Leandertoren. Het uitzicht op de bezienswaardigheden van
Istanbul maakt indruk. Je merkt wel dat je hier meer Islamitische
invloeden zijn dan in het westerse Europese deel.
De wijk Taksim heeft op ons niet veel indruk gemaakt. Het winkel gebeuren
trekt ons niet zo aan. Maar we hebben wel heel erg heerlijk kunnen
lunchen in deze wijk. Na afloop van de lunch hebben wij een klein
rondje gemaakt over het Taksim-plein, maar we zijn wel geschrokken
van de immense hoeveelheid mensen wat die dag op de been was. Volgens
Erdal is deze hoeveelheid mensen normaal voor deze hoofdstraat van
Taksim. Maar voor ons was het iets te veel, maar in oosterse landen
zie je toch veel meer mensen op straat dan in de westerse steden (foto's).
Hierna zijn we naar de Gouden Hoorn gereden, een aftakking van de
Bosporus die diep in Istanbul steekt. Hier hebben we een bezoek gebracht
aan de Chora kerk (de kerk van de Verslosser). Deze kerk, gebouwd
tussen 1077 en 1081, is vanaf 1500 als moskee in gebruik geweest.
Doordat de mozaïeken bij de ingebruikname als moskee ook hier
met kalk zijn afgedekt, zijn deze voor het nageslacht bewaard gebleven
en kunnen wij ze nu aanschouwen. Deze mozaïeken zijn net als
een stripverhaal, bij iedere afbeelding hoort een verhaal. Het is
interessant om te horen hoe een moslim, Erdal, de verhalen achter
ieder mozaïek kent en dat op een heel bijzondere en indringende
wijze weet weer te geven (foto's).
Na de Chora kerk brengen we een bezoek aan de Eyüpmoskee. Deze
heilige moskee is gebouwd op het graf van Eyüp, de vaandeldrager
van de Profeet. In 1458 werd deze moskee in opdracht van Mehmet II
gebouwd. Veel pelgrims bezoeken nog steeds het graf van Eyüp.
Bij de moskee is ook een begraafplaats en een graftombe.
Na afloop hebben we nog een wandeling gemaakt door de wijk achter
de moskee die een echte oosterse indruk geeft. Het was, vanwege het
Suikerfeest, druk en er waren veel mensen op de been (foto's).
We waren amper in de bus toen onweer en donderslagen de regen inleidde.
Het was niet zo maar een regenbuitje, maar het leek wel bijna een
wolkenbreuk. Het heeft verder de hele avond en nacht geregend. Het
begin van het slechte weer voor Istanbul.
Ter afsluiting van deze 5-daagse stedentrip naar Istanbul zijn we
met het andere leuke stel bij het hotel in de straat een restaurant
binnen gegaan voor het avondeten. Je maakt af en toe in je leven beslissingen
waar je later nooit spijt van zal hebben, zo was ook de keuze voor
dit restaurant. Het was er heel gezellig, veel Turkse families of
vrienden onder elkaar die het Suikerfeest in dit restaurant vierden.
Er werd door een zangeres en aanwezigen gezongen en gedanst. Om en
weer werd er geproost op het goede leven. Het afscheid van alle gasten
heeft wel enige tijd gekost, maar uiteindelijk stonden weer buiten
het restaurant en het regende nog! In de stromende regen teruggehold
naar het hotel en voor de laatste keer ons bed in Istanbul opgezocht.
Vijfde
dag:
Tegen tien uur in de morgen zijn we met de bus opgehaald voor de laatste
rit naar het vliegveld. Het was 8 graden! Op het vliegveld hebben
we hartelijk afscheid genomen van Erdal (een heel goede gids met veel
kennis) en van de chauffeur die ons al die dagen veilig door het hectische
verkeer van Istanbul heeft gereden. Wij gaan weer terug naar huis,
vaarwel Istanbul, het is mooi geweest!
Na een voorspoedige vlucht met een Airbus 300 zijn we vroeg in de
middag op Schiphol geland. Daar hebben we hartelijke van onze nieuwe
vrienden, in Istanbul tegengekomen, afscheid genomen. We gaan weer
over tot de orde van de dag.
