Ballonvaren

Een lang gekoesterde wens is altijd geweest om eens een ballonvaart te maken. Toen we in Australië waren hebben we dit ook even overwogen, maar het "gedoe" (uitgebreid champagne ontbijt) er om heen beviel ons niet zo erg.
Uiteindelijk hebben we de ballonvaart dan toch in Nederland kunnen maken. Gezien de vele regens en harde winden die we in Augustus 2006 hebben gehad, hebben we na veel annuleringen de ballonvaart op 10 september 2006 kunnen maken. Het geplande vertrek (Houten) van die dag werd toch op het laatste moment gewijzigd in Veenendaal.
De weerverwachtingen voor die zondag waren heel erg gunstig, we vertrokken dan ook vroeg in de ochtend met volle moed richting Veenendaal. Daar moesten we om 06:30 uur op de parkeerplaats bij Burger King verzamelen. Ons gezelschap bestond uit 7 personen en we hadden het idee dat alleen wij zouden varen. Iets verbaasd keken we op toen er maar meer mensen aankwamen die ook de ballonvaart gingen doen. We dachten nog dat er meerdere ballonnen de lucht in zouden gaan, maar toen de oplegger met de ingepakte ballon en de mand aankwam, het was een grote mand, en verder geen andere opleggers met manden en ballonen, was het ons duidelijk.
Sanne, van 4CB Ballonvaarten, die ons incheckte bracht uitkomst: we zouden met 21 man/vrouw de lucht ingaan in die ene mand. In eerste instantie geloof je dit niet, maar je laat het maar over je heen gaan en afwachten is het devies.
De crew van 4CB Ballonvaarten bestond niet alleen uit Sanne, maar Michael Kruseman (de piloot) en nog een paar andere mensen van 4CB waren aanwezig.
Nadat iedereen aanwezig was en was ingecheckt gingen met alle auto's achter de trailer op weg naar de start plaats, deze lag iets buiten Veenendaal.
Daar werd behulp van vrijwilligers uit de ballonvaarders de mand van de trailer afgehaald, de ballon kwam uit zijn verpakking, werd uitgerold en de verdere voorbereidingen konden beginnen.
Het begint dan met het vastmaken van de ballon aan de mand, die op de zijkant ligt. Dan inbrengen van lucht in de ballon, dit gebeurt met een grote ventilator. Aan het andere uiteinde van de ballon staan vrijwilligers aan lange touwen die aan de bovenkant van de ballon vastzitten klaar om de opgeblazen ballon in toom te houden. Als de ballon voor een groot gedeelte met lucht is "opgepompt" wordt lucht in de ballon warmer. Dit gebeurt met grote branders. Na een tijdje begint de ballon op te komen. De mensen aan de touwen hebben het moeilijk want de ballon "trekt" behoorlijk. Aan de kant waar de ballon vast zit aan de mand staan ook mensen om de ballonopening open te houden, deze staan dicht bij de branders en het is daar dan ook heet.
Maar de zon is inmiddels opgekomen en het beloofd inderdaad en mooie dag te worden. Strakke hemel, een paar wolkjes en iedereen is in opperbeste stemming.
Een paar mensen moeten alvast in de liggende mand kruipen en op hun knieën afwachten wat er verder gaat gebeuren.
Dan gaat de 50 meter hoge ballon "staan", gigantisch hoog! De stilte van de ochtend wordt zo nu en dan verstoord door het geblaas van de branders, verder wordt de stilte alleen verstoord door het zenuwachtige gepraat van de deelnemers.
Dan is het zover dat iedereen instapt en de branders laten zien en horen wat hun taak is, de lucht in de ballon moet warmer worden en dan pas kan de mand van de grond komen. Het is zover: we are airborne! Het stijgen gaat heel geleidelijk, je merkt er niet veel van. Doordat de huizen en ook de schaduw van de ballon kleiner worden weet je dat je stijgt.
De eerste indruk van wat je ziet is dat Nederland inderdaad plat is, met uitzondering van de Utrechtse Heuvelrug. Een verhoogd deel in het landschap. Een tweede ervaring is de indeling van het land. Rechte stukken land omring door rechte kanalen, de waterhuishouding van ons land. We varen over grote groene delen, de aangelegd bossen. We varen over water met iets verder op de Loosdrechtse plassen. We zien de contouren van de grote steden, Utrecht tot zelfs Amsterdam. Een alles onder een strakke blauwe hemel. In de verte is helaas de smog als een bruine band zichtbaar. De grote hoeveelheid smog is wel verrassend, niet verwacht zoveel.
Op een gegevens moment varen we op één kilometer hoogte, alles wat je onder je ziet is klein. Het lijken wel speelgoedautootjes die daar op de A12 rijden. De snelheid waarmee de ballon vaart is ongeveer 40 km, geen idee dat je zo snel gaat.
Michael Kruseman geeft aanwijzingen van wat we moeten zien, zijn kennis van Nederland vanuit de lucht is fantastisch. Bovendien is hij een ervaren en goede piloot die zijn publiek weet te boeien. Regelmatig houdt hij contact met de verkeersleiding, het Papa Yankee Bravo is niet van de lucht. Hij heeft ook regelmatig contact met de groundcrew, de trailers en ander volgauto's die ons van de landingsplaats naar de startplaats moeten terugbrengen, want daar staan onze auto's.
We zakken naar ca. 300 m hoogte, de wind neemt toe en we varen met een snelheid van ca. 50 km. Door de relatief geringe hoogte neem het gevoel van de snelheid toe. Alles op de aarde lijkt opeens iets groter.
Links van ons ligt Utrecht, de Domtoren is goed te zien. Uit de lucht is het geen grote plaats. Over de weilanden varen we over de A27 richting de A2 en de verwachte landsplaats zal in de buurt van Vleuten liggen. We gaan lager vliegen als voorbereiding op de landing en als we over de A2 zijn gaat het dalen sneller. We moeten ons klaarmaken voor de landing, achterelkaar staan en goed vasthouden aan de lussen in de mand. We staan met onze ruggen naar de landingsplaats, we kunnen dus niet goed zien hoe snel de grond dichterbij komt. Dan geeft Michael de laatste instructies en de vóór onderzijde van de mand raakt de grond, schuift nog even door en dan staat de mand op de grond, maar de ballon trekt nog en de mand valt om. Dan is het moeilijk om je aan de lussen goed vast te houden, je ligt bijna op je medepassagier die achter je stond. We zijn op een stuk land van een boerderij in Kockengen (in de buurt van Breukelen), zonder kleerscheuren, geland. Na een kort moment wordt het sein gegeven dat we mogen uitstappen. Toch wel hilarisch want iedereen ligt en al kruipend komt men uit de mand. Iedereen is blij, toch wel opgelucht en zeer enthousiast over de vaart. Het is een bevrijdende drukte, maar dan is er weer werk aan de winkel. De ballon moet worden opgerold en weer terug in de zak gebracht. Het valt tegen hoeveel lucht er nog in de ballon achterblijft, maar na enige inspanning is dat er ook uit.
Na enige zwoegen ligt de ballon weer in zijn zak en staat de mand weer op de trailer.
We verzamelen ons aan de smalle weg naast de boerderij waar Michael ons toespreekt en een verhaal vertelt waarom we ons nu Baron en Barones van Veenendaal tot Breukelen mogen noemen. Sanne deelt de Luchtdoop Certificaten uit, een mooi iets om in te lijsten.
We drinken een glas champagne op een geslaagde ballonvaart met 4CB Ballonvaarten en op een bijzondere dag: The Ultimate 4CB Sensation!
De ballonvaart eindigt met de terugrit naar de startplaats.

Naar boven

Voor de liefhebber:

Ik heb nog 1 (één) ticket over. Deze kun je tegen een sterk gereduceerde prijs overnemen. Ticket staat niet op naam.
Interesse?

Stuur een e-mail!

De foto's zijn gemaakt met een Nikon D70 digitale reflex camera.