AlOnzeReisverslagen

Na maanden van voorbereiding was het plan om in februari 2002 naar Australië te gaan. Na een overnachting in Sydney zouden we een camper ophalen en daarmee 40 dagen in Australië rond te toeren. De bedoeling was om naar Cairns te rijden en dan weer terug naar Sydney voor de retourvlucht naar Nederland.
De reis verliep goed tot in Bali waar we in Kuta een weekje zouden verblijven om daarna door te reizen naar Sydney. Het leek ons een goed idee om na de lange reis een weekje rust te nemen. In februari is het nog het regenseizoen op Bali en de eerste dagen van ons verblijf hebben we last gehad van veel regens. Er waren ook ontzettend veel muggen.
Heel snel had last van veel muggenprikken en tot over maat van ramp gingen deze ook nog jeuken. De jeuk plekken werden als maar groter en roder. Uiteindelijk ben ik naar een apotheek gegaan en heb om een middeltje gevraagd tegen de jeuk. Ik kreeg van de meisjes in de apotheek een zalfje en op mijn vraag of ik er aan dood zou kunnen gaan, werd lachend nee gezegd.
Het zalfje heb ik volgens de voorschriften gebruikt, maar het effect van nul. Op een bepaald moment hield het jeuken op, maar daartegenover stond dat de plekken op mijn rechter onderarm, op de binnenkanten van mijn beide benen roder en roder werden. Het zette ook een beetje op. Pijn heeft het niet gedaan.
We hebben met tegenzin een dokter via het hotel laten komen en die vermoedde een soort van allergie. Hij heeft mij een strip met 5 penicilline tabletten gegeven, die ik allemaal moest slikken. De volgende dag zou hij terugkomen.
De volgende dag kwam niet hij, maar een andere dokter kwam. Die keek naar de rode plekken en schudde alleen maar zijn hoofd. De resterende penicilline pillen verdwenen in zijn koffer. Die waren niet goed en ik kreeg nieuwe van hem.
Dit was het moment dat we besloten hebben om direct door te reizen naar Sydney en daar een dokter op te zoeken. Veel vertrouwen in deze artsen op Bali hadden we niet meer.
Op een donderdagavond zijn we vertrokken naar Sydney, waar we vrijdagochtend zijn aangekomen. Om 9 uur waren we in het hotel en hebben daar gevraagd naar een dokter. We boften want aan het eind van de straat was een polikliniek. Daar hebben we ons gemeld en ik werd door een arts van Japanse afkomst behandeld. Bij het aanschouwen van al die rode plekken schudde hij alleen met zijn hoofd. Hij kon niet begrijpen, dat ik geen pijn en ook geen jeuk had. Ik moest dan wel koorts hebben, volgens hem. Maar de thermometer gaf geen koorts aan. Na telefonisch ruggespraak met wat collegae te hebben gevoerd, was zijn conclusie dat het een allergie moest zijn. Hij heeft een afspraak met een dermatoloog gemaakt waar ik dinsdagochtend terecht kon. Hij heeft de rode plekken met zinkzalf laten insmeren en alles in verband gezet. Op mijn vraag of het verstandig zou zijn om door te reizen naar Cairns was hij negatief. Op de rode plekken waren al blaasjes te zien en als die zouden openbreken, zou de kans van infectie toenemen, was zijn oordeel. We hebben ons, hoe triest wij het ook vonden, bij neergelegd.
Nadat de zuster alles verbonden had, hebben we ergens ontbeten en hebben een plan de campagne opgesteld. We moesten nieuwe accommodatie zoeken, want het hotel was maar voor 1 nacht geboekt. We hebben onze toeroperator in Holland gebeld en alles uitgelegd. Verder hebben we alle reserveringen voor de verdere dagen en voor de trip ook geannuleerd.
Na het ontbijt zijn we de stad ingetrokken op zoek naar een hotel informatie. Zo hebben we een klein deel van Sydney gezien en wat ons opviel was de relaxte sfeer. Door Hyde park naar Circulair Quai gelopen daar geprobeerd een hotel te regelen. Maar in geen velden of wegen iets van een VVV Informatie gevonden. We hebben uiteindelijk een serveerster aangesproken en die bevestigd dat er geen hotel informatie te vinden was. We hebben haar uitgelegd dat we een hotel moesten hebben en ze gaf ons het telefoonnummer van Gladys, een vriendin van haar die in hotelboekingen bemiddelt. We hebben nog even gekeken naar Sydney Opera House, de Sydney Harbour Bridge, de omgeving en zijn toen teruggelopen naar het hotel. In het hotel hebben we uit de telefoongids diverse hotels in de omgeving gebeld. Maar alles was vol, omdat er in Sydney een carnaval gehouden zou worden. We hebben toen maar Gladys gebeld en na wat heen en weer gepraat wist ze een hotel voor ons. We hebben toen maar voor 5 nachten geboekt.
Omdat het al laat in de middag was zijn we maar buiten het hotel gaan eten. We hadden een hectische dag achter de rug en nadat we tot rust waren gekomen, zijn we tot de conclusie gekomen, dat dit niet de oplossing was. We hadden het vermoeden dat de behandeling bij de dermatoloog wel enige weken kon duren. De kans dat het verantwoord zou zijn om daarna door te reizen was klein. Na het eten en na alles op een rijtje te hebben gezet zijn we teruggegaan naar het hotel. We hebben Gladys afgebeld en hebben besloten om de volgende ochtend vroeg naar het vliegveld te gaan om te kijken of we terug konden vliegen naar Nederland.
We waren in het bezit van business tickets voor Garuda en dat zou wel van voordeel kunnen zijn. Op het vliegveld hebben we ons bij Garuda met het verhaal gemeld. Voor de Australiër die ons te woord stond was het geen probleem. We konden met de vlucht van 10 uur mee naar Denpasar op Bali, stonden op wachtlijst voor de vlucht naar Jakarta, maar waren geboekt in de Economy Class. Voor de vlucht naar Nederland waren definitief geboekt in Premium Class.
De vlucht van 10 uur naar Bali had toevallig de zelfde cabin bemanning als op de heenreis. De verbaasde gezichten al om en de hele geschiedenis moest worden uitgelegd.
Op Denpasar bleek dat wij in de Business Class waren geboekt en 2 uur later waren we op weg naar Jakarta. De vlucht Jakarta via Singapore naar Amsterdam ging zonder problemen. Zo stonden we na een vertrek op donderdag van Bali via Sydney zondagochtend weer in Amsterdam.
Maandagmiddag was ik via de huisarts bij de dermatoloog in het ziekenhuis. Deze constateerde ook een allergie en stelde een allergie test voor. Het zalfje uit Bali hebben we ook mee laten testen en na 4 weken bleek, dat dit middeltje de grote boosdoeners was.
Na 2 maanden was ik weer helemaal genezen, maar zou van de zon nog wel last hebben, dus veel insmeren tegen de zon. Vier keer zijn de rode plekken met zinkzalf ingesmeerd en dat heeft geholpen. Al met al is het toch meegevallen, maar we waren pas gerust nadat de dermatoloog in Nederland de diagnose stelde.
Met de touroperator hebben we daarna nog een appeltje geschild. Men wilde niets vergoeden, maar we zijn er zelf achter gekomen, dat o.a. de camper-verhuurder de operator al 80% van de huurpenningen had terug betaald. Dit bedrag wilde de touroperator ons in eerste instantie niet teruggeven, maar uiteindelijk heeft men dit na een paar e-mails van ons toch gedaan.
Het 1-dags verblijf in Sydney heeft ons wel geleerd, dat de geplande trip van 40 dagen voor het gekozen traject helemaal niet klopte. Voor Australië moet je veel meer tijd nemen, dit hebben we onthouden voor onze reizen van 2003 en 2004.
Naar boven